Βοηθάει η εξειδίκευση στην Επιστήμη; Έως πιο βαθμό; Για να κατανοήσουμε το ερώτημα θα ήταν πιο χρήσιμο να έχουμε στο νου μας ένα παράδειγμα. Ας θεωρήσουμε πως ενδιαφερόμαστε για την Κλασική Αρχαιολογία. Δύο προβλήματα συναντούμε ως προς την εξειδίκευση. Αρχικά, διασπάται ως αντικείμενο, διότι αποκόπτεται από άλλα πεδία, αρκεί να αναφέρουμε πως η Ιστορία της Αρχαίας Τέχνης, η Ιστορία της Αρχαίας Λογοτεχνίας και οι Πολιτικοί θεσμοί θεωρούνται ως αυτόνομα πεδιά. Παράλληλα, μπορεί να αναλογιστεί την πληθώρα των εξειδικευμένων κλάδων ως προς το υλικό: Παπυρολογία, Νομισματική, Επιγραφική. Επίσης, η ίδια η Κλασική Αρχαιολογία διασπάται από τους κλάδους που συνδέονται διαχρονικά μ΄' αυτήν, με την προϊστορική αρχαιολογία, την χριστιανική αρχαιολογία και τη ιστορία της βυζαντινής τέχνης, την ιστορία της τέχνης και τις αρχαιολογίες μη- ευρωπαϊκων πολιτισμών.Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, αν αυτή η διάσπαση βοηθάει την προώθηση της επιστήμης και αν ο ερευνητής προσεγγίζει την αλήθεια του φαινομένου με το οποίο ασχολείται.
Στη απάντηση αυτού του ερωτήματος πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πως η εξειδίκευση είναι απαραίτητη για την οικονομία της εργασίας. Υπάρχει τέτοιος όγκος πληροφοριών που δεν μπορεί ένας μεμονωμένος επιστήμονας να απαντήσει σ΄ 'ενα τέτοιο όγκο πληροφοριών. Επίσης, υπάρχει κίνδυνος ερασιτεχνίας. Τι μπορεί όμως να γίνει; Δεν πρέπει να χάνουμε την ουσία του φαινομένου που μελετούμε. Για να επιτευχθεί όμως αυτό πρέπει ο κάθε ερευνητής να μάθει να συνεργάζεται με τους άλλους.
Αφού λοιπόν η εκπαίδευση μας προετοιμάζει για την ενήλικη ζωή και αφού τα μαθήματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προσπαθούν να μας δώσουν κομμάτια της αλήθειας, δεν πρέπει να εθίσουμε τους μαθητές σε τέτοιου είδους μεθόδους εργασίας. Μιας και όλες οι δουλειές εξειδικεύονται και υπάρχει ανάγκη συνεργασίας δεν πρέπει να εθίσουμε τους μαθητές στη συνεργασία. Πως θα επιτευχθεί αυτό εκτός από τις μεθόδους ομαδικής εργασία σε συνδυασμό με τη μέθοδο project που συνταιριάζει με τους τρόπους επιστημονικής έρευνας. 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου